سینمای ترکمنستان
۲۳ بهمن

سینمای ترکمنستان

سینمای ترکمنستان که با تاسیس ترکن فیلم در سال 1961 نهادینه شد ابتدا در 1926 در عشق آباد پایتخت کشور آغاز شد . در میان نخستین فیلم هایی که در آن جا ساخته شد تشنگی های زمین در سال 1930 از یولی رایزمنی یک مستند سینمایی در مورد احداث یک کانال در دل بیابان برای استودیوی وستک – کینو را می توان نام برد که نخستین فیلم ناطق شوروی نیز محسوب می شود . چون در سال 1931 روی آن گفتار و موسیقی گزاشتند .
تا دهه ی 1960 با این یک استثناء تنها معدود فیلم قابل ذکر در این کشور تولید شد .
تا آن که در این دهه کارگردان های تعلیم دیده از جمله بولات منصورف ، متولد 1937 و حاجی قلی نارلیف متولد 1937 کار خود را در صنعت سینمای ترکمنستان آغاز کردند .
نخستین فیلم منصورف رقابت در سال 1967 ضمنا نخستین فیلم سینمایی یک کارگردان بومی به جنگ طولانی قبایل ترکمن با کردهای ایرانی پرداخت که فیلمبرداری آن را نارلیف برعهده داشت .
این دو کارگردان بار دگیر در فیلم رفع تشنگی در سال 1967 اقتباسی از یک رومان روسی درباره ی کندن یک کانال مدرن در بیابان های قراقوم و فیلم دختر برده در سال 1970 همکاری کردند ، که فیلم اخیر را معمولا بهترین فیلم مشترک آن دو میشناسند .
دختر برده با نگاهی دقیق به گذشته ی این ملت و با شیوه پردازی درخشانی به صورت رنگی و پرده عریضی فیلمبرداری شده و به برخورد انفجار آمیز دو فرهنگ باستانی ترکمن و ایرانی با آرمان های انقلابی و اروپایی می پردازد .
نارلیف نیز با فیلم عروس به کارگردان سرشناسی بدل شد.

سینمای ترکمنستان
سینمای ترکمنستان

عروس روایتی است از شجاعت زنی ترکمن که با پیداری بسیار منتظر می ماند تا شوهرش از جنگ جهانی دوم باز گردد .
این فیلم در سال 1972 جایزه ی ویژه داوران جهانی لوکارنو را نسیب نارلیف کرد .
قالب فیلم های بعدی نارلیف وقتی که زنی اسب زین می کند حرف ناگفتنی ، جمال همگی بر نقش زن در جامعه اسلامی متمرکز شده اند .
اما فیلم مانکورت ها استعاره ای است از نظام های تمامیت خواه که از رمان روزی که بیش از صد سال طول کشید نوشته ی چنگیز آیماتوف اقتباس شده است .
این فیلم بسیار تاثیر گذار و ضمنا آخرین فیلم تولید استودیویی ترکمن فیلم ماجرای قبیله ای باستانی است که سلحشوران قبابل دیگر را به دام می اندازد و آن قدر شکنجه اشان می کند تا خاطره ها و امیالشان منهدم شود .
سپس این قربانیان هم چو شهروندان کشور استبدادی به برده های رام بدل می شوند ، در حالی که نه چیزی از گذشته ی خود به یاد می آورند و نه امیدی به آینده دارند .

سینمای ترکمنستان
سینمای ترکمنستان

سینمای ترکمن مانند غالب کشورهای آسیای مرکزی از نظر تکنیکی فقیر اما از لحاض آفرینندگی و معنویت پر بار است .
در این جا سنت پسندیده ای در باب تولید فیلم های سینمایی برای کودکان یا درباره ی کودکان وجود دارد که برخی از این فیلم ها از بهترین آثار سینمای ترکمنستان هستند .
مرد بارآوردن در سال 1982 از عثمان سفرف متولد 1938 و وقتی پدرم باز گردد در سال 1982 و فرزند پسر در سال 1982 از خال ممد کاکابایوف متولد 1939 . با این حال سینمای ترکمنستان که از کوچکترین جمهوری های آسیای مرکزی است با جمعیت 3.8 میلیون نفر بدون سرمایه گذاری خارجی با مشکلات فراوانی روبرو است .
نارلیف در این باره گفته است ما باید سال ها تلاش کنیم تا ابتدا به تکنولوژی دست بیابیم و سپس به پول بیاندیشیم .
این گفته در مورد فقیر ترین ایالت شوروی پیشین راه حلی معقولی به نظر می رسد .

دیدگاه خود را بنویسید